جنون سنتوري

سلام دوستان عزيز.

بايد تشكر كنم از همه عزيزاني كه براي من از سنتوري گفتن.از زيباييهاش واز خوب بودنش واينكه بدون هيچ شكي اين شاهكاري است براي تمامي تاريخ سينما.حال هر كه مي خواهد آنرا قبول كند ويا قبول نكند.

در مورد اين آپ بايد بگم اين آپ بيشترين قسمتش متعلق به نظرات شماست.در قسمت اول نظر بهرام رادان رو راجع به سنتوري كه در ماهنامه نقش آفرينان نوشته قرار مي دم بعد از اون نظرات شما كه براساس اينكه چه كسي زودتر نظر گذاشته در وب قرار مي دم ودر پايان نظر خودم رو براتون مي نويسم.

راستي حتما حتما درقسمت نظرات بنويسين كه كدوم نوشته به دلتون نشسته.حتما حتما.

سخن ماندگار: آنچه را كه نمى توانى فراموش كنى ببخش. و آنچه را كه نمى توانى ببخشى فراموش كن.

هرگز لبخند را ترك نكن حتى وقتى ناراحتى.چون هركس ممكن است عاشق لبخند تو شود.

نوشته بهرام رادان در مورد سنتوري در ماهنامه نقش آفرينان:

این چند کلمه نه همه آن چیزی است که می خواهم درباره این فیلم بنویسم ونه حتی شیوه از سر باز کردن نوشتن.تنها واژگانی است پراکنده دراثبات حقانیت سنتوری ها. صحبت کردن از سنتوری بسیار مشکل است.راستش خودم طی هفت سال تجربه کار حرفه ای برای اولین بار است که از دیدن چندین بار فیلم خودم خسته نمی شوم. سنتوری شاید از معدودفیلمهایی است که تمام جوانبش درخشان است. ازحرکات اعجاب آور دوربین تورج منصوری تا صدابرداری حیرت انگیز ایرج شهزادی ومونتاژساختار شکن مهدی حسنی وند وچهره پردازی وطراحی صحنه ولباس وچیدمان درست عوامل توسط محمد رضا شریفی نیا تا موسیقی محسور کننده کامکار وچاوشی.

تجلی بخش زحمات تمامی این عزیزان جمع بازیگرانی است که یک به یک آنقدر فوق العاده بودند ومن هرروز که مقابل هرکدام بازی می کردم به این امید بودم که کم نیاورم! در نهایت؛سنتوری حاصل عمر مهرجویی است.استاد مسلم تمامی ژانرها،اینبار یک تراژدی عاشقانه را چنان هوشمندانه توصیف می کند،که ماندگاری آن کمتر از هامون نخواهد بود. این شاهکار،معجزه کارگردانی است.یاران عزیز،علی بلورچی((سنتوری))،علی تنها،علی پرغم به زودی به میان شما خواهد آمد.قضاوت خوب یا بد بودنش با خودتان.ولی اگر خدا بخواهد،سنتوری نه اوج،بلکه تازه شروع یک راه است.راهی پرپیچ وخم وناشناخته با کلی آرزو وخواسته.انتقادات شما یاری بخش آینده من است.

نظر اول از ايمان عزيز از وب گلشيفته فراهاني ستاره ي سينماي ايران:

سنتوری، این فیلمو دیدم.
امیدی برای اکرانش نیست. اگه اکران می شد خیلی دوست داشتم چند بار این فیلمو تو سینما ببینم اما نشد.
از بازی های بی نظیری که دو سوپراستار ایران یعنی رادان و گلشیفته می کنن واقعا لذت برم. با خودم میگم آخه چرا گلشیفته پارسال کاندید نشد. واقعا تو سینمای الآن ایران تکن. اون کسانی که میگن سنتوری فیلم ضعیف مهرجوییه دروغه. یا فیلمو ندیدن و با مهرجویی و بازیگران فیلم بدن یا واقعا فیلم خوب نمی دونن چه فیلمیه.
تمام سکانس های فیلم برام زیبا بود و چقدر پایان دردناکی داره. اما یه امیدواری. فیلم تلخیست و بی نظیر.
سنتوری نابود شد. این فیلمو داغونش کردن. تهیه کننده ی بیچاره بدبخت شد. صفار هرندی هم که این روزا جک میگه. شنیدی گفته خود عوامل فیلم باعث لو رفتن فیلم شدن؟ اصلا خود عوامل فیلمو بیرون آورده باشن. یکی نیست بگه آخه به تو چه.

نظر دوم از اقليماي عزيز از وب استاد سينما ابراهيم حاتمي كيا:

در مورد سنتوری
چی میتونم بگم جز اینکه دوست نداشتم حسرت دیدن علی رو پرده به دلم بمونه
علی ما مگه چی داشت میگفت علی ما از همه گلایه داشت از کسایی که قدرشو ندونستن
علی ما میتونست بهترین باشه ولی بعضی ها نخواستن
مجوز همه کنسرتاشو لغو کردن
به خاطر چندر غاز پول مجبور شد بره توی هر خونه ننه قمری بزنه که چی یکی پول نداشت یکی خواست بهش حال بده .خورد ،کشید شد علی سنتوری.

نظر سوم از عليرضاي عزيز از وب گلشيفته فراهاني شاهكار سينماي ايران:

سنتوری رو دوست دارم، برای تدوین عالی و شاهکارش که سهم بزرگی در تاثیر گذاری زیاد فیلم داره. سنتوری رو دوست دارم،برای فیلمبرداری همیشگی تورج منصوری که با شیوه ی دوربین روی دست و تصاویر نیمه رنگی اش، جامعه ی کدر و پر از خشم ما رو نشون میده. سنتوری رو دوست دارم، برای صدای زخم خورده و تلخ و زیبای چاوشی. که بار احساسی سکانس های زیادی رو بر دوش میکشه و مو رو به تن همه سیخ می کنه. سنتوری رو دوست دارم،برای کارگردانی و نویسندگی همیسگی استاد مهرجویی که اوج خلاقیتهاش رو در سکانس های عاشقانه به رخ کشید و طوری فیلم رو کارگردانی کرد که سنتوری انگار فیلم نبود، بلکه مانند تصاویر مستند واقعی ای از جامعه در آمد. سنتوری رو دوست دارم برای بازیهای بی نقص و بی نظیر بهرام رادان و گلشیفته فراهانی که سهم بزرگی در بار تاثیر گذاری فیلم بر مخاطب دارن و در سکانس های مشترکشان، همه را به وجد می آورد
و در آخر، سنتوری فیلم به تصویر کشیدن علی سنتوری ها نیست. بلکه فیلم نشون دادن بغض توی گلوی هانیه هاست، که این وسط، قربانیان بی گناه ماجرا هستن.
سنتوری خیلی بزرگه. هم مسئولان و حامیانشون که این بلا رو سرش آوردن و هم مردم و منتقدها، 10 سال،20 ساله دیگه، خوب میتونن سنتوری رو درک کنن و پی به ارزش هاش ببرن. فقط میتونم بگم، سنتوری عزیز، از صمیم دلم دوستت دارم. رمز ماندگاری، بودن در قلب مردم است. که تو در آن به قله رسیده ای. از صمیم دلم تمام عواملش رو دوست دارم. و استاد مهرجویی بزرگ رو.

((توجه!نظر عليرضاي عزيز كمي طولاني بود براي همين جهت طولاني نشدن اين پست براي خوندن نظر كال عليرضاعزيز درمورد سنتوري به قسمت نظرات مراجعه كنيد))

نظر چهارم از آقا سعيد گل از وب هواداران داريوش مهرجويي:

اما در مورد سنتوری مطلب زیاد دارم ولی اگه بخوام در حد یه کامنت بگم باید گفت اگه هامون رو یه دانشگاه بدونیم سنتوری یه نمایشگاهه نمایشگاهی پر از صحنه های زیبا و لحظه های ناب فیلمی که با شجاعت چیزی حدود 30 دقیقه خود رو به سرخوشی علی و هانیه اختصاص میده 10 دقیقه رو به صدای چاووشی و باقی رو به فلاکت علی آیا این چیزی غیر از یک نمایشگاهه با تابلوهای زیبا و به یاد ماندنی در واقع سرخوش ترین فیلم مهرجویی سنتوری است یعنی لذت ناب یعنی همون دختر دایی گمشده که مهرجویی مدت ها دنبالش بود و حالا بهش رسیده.

نظر پنجم از آيدين از وب پرده نقره اي:

سنتوری چراغی بود که در عوض روشن کردن خود خاموش شد.

اين هم نظر خودم :

سنتوري رو ديدم. با سنتوري خنديدم. با سنتوري گريه كردم.با سنتوري زندگي كردم.

سنتوري حاصل عمر يك كارگردان است. سنتوري حكايت يك عشق است. يك عشق بي نهايت. سنتوري حكايت اوج و پستي است. سنتوري حكايت تباهي يك انسان است.

علي سنتوري. علي سنتوري تباه شد.نابود شد. اما به چه جرمي؟به جرم اعتياد؟اعتيادي كه علي سنتوري اون رو ترك كرد.همون طور كه زندگي وعشق، علي سنتوري رو ترك كرد.

علي تنها،علي پرغم،علي خسته عاشق بود.دوست داشت زندگي كنه.دوست داشت با عشق به اوج برسه.دوست داشت با عشق محبوب بشه.اما امان از دست اين زمونه.از دست اين زمونه بي رحم.

زمونه علي رو تباه كرد.علي مي خواست ستاره اي بشه تو اوج آسمون.اما فقط يه سايه ازش موند.

محسن چاوشي ترانه اي داره به اسم متاسفم. متاسفم شايد حكايت علي خسته ماست.

دل به هر كي دادي از سادگي دادي

زندگي تو پاي دلداگي دادي

هرجا كه ديدي چراغي پرفروغه

تا بهش رسيدي فهميدي دروغه

علي ساده بود وتن به عشق داد.علي زندگي خود رو در راه دلداگي داد. علي آينده پرفروغي داشت.اما آن آينده چيزي جز سراب وتباهي نبود.

تو رو با هول و ولا تنها گذاشتند

اونا كه لياقت عشق رو نداشتند

تك وتنهايي وبا پاي پياده

متاسفم برات اي دل ساده

علي تنها موند.اونهايي كه لياقت عشق رو نداشتند علي رو تنها گذاشتند.

واي هانيه... هانيه... هانيه چرا علي رو تنها گذاشتي. چرا براي علي سنگ صبور نشدي.چرا براش كوه درد نشد.

اما تو كوه درد باش

طاقت بيار ومرد باش

با توام هانيه؟مگه علي با زخم زبونات رفيق نبود.چرا با حرفات روي زخمش مرهم نگذاشتي.

من با زخم زبونات رفيقم

مرهم بذار با حرفات رو زخم عميقم

ازت دلخورم.ازت بدم مياد هانيه.چرا علي رو تك وتنها گذاشتي.چرا جلوي فرو رفتن علي رو توي گرداب نگرفتي.چرا پشت علي رو خالي كردي.چرا واسه علي سنگ صبور نشدي.

مي خواستي چيكاركني؟ چرا رفتي؟چرا به عشقت خيانت كردي.

به قول علي يعني تو مي تونستي با اون همون جايي بري كه با علي سنتوري رفتي؟ مي تونستي كارهايي رو كه با علي كرده بودي با اون هم انجام بدي.تا كجا مي خواستي بري.پس آشيونه پر از عشق ومحبتتون چي شد.چرا گذاشتي آشيونه تون رو خراب كنند.

علي تو رو مي خواست.علي مي خواست همراهش باشي.

رفيق من سنگ صبور غمهام

به ديدنم بيا كه خيلي تنهام

هيچكي نمي فهمه چه حالي دارم

چه دنياي رو به زوالي دارم

علي خسته بود.علي دلش از اين زمونه گرفته بود.دل علي رو شكستند.به چه جرمي؟

علي سنتوري معجزه كارگرداني داريوش مهرجويي ست.علي سنتوري چه دلخوشي ها وچه دلتنگي ها رو با خودش دارد.توي اين فيلم همه دست به دست هم داده بودند تا يك شاهكار خلق كنند.كارگرداني وفيلمنامه بي نظير از داريوش مهرجويي،فيلمبرداري استثنايي تورج منصوري،مونتاژ بي نقص مهدي حسيني وند كه صحنه ها رو مثل يك پازل در ست پشت سر هم قرار داده است بدون اينكه لحظه اي بيننده را سردرگم كند.فيلم بدون حتي يك شخصيت اضافي يا يك صحنه اضافي ساخته شده است.همه چيز در جاي خودش قرار دارد.انگار ما داريم يك زندگي واقعي را نگاه مي كنيم.بازي هاي استثنايي وبي نظير بازيگران فيلم.بهرام رادان يكي از ماندگارترين نقش هاي سينما را بازي كرد.انگار در با علي سنتوري يكي شده بود.زماني كه علي سنتوري درد مي كشيد انگار اين بهرام رادان بود كه داشت درد

مي كشيد.واقعا اگر كسي به جاي بهرام رادان بود اين نقش به اين زيبايي خلق مي شد؟

گلشيته فراهاني مثل هميشه عالي ست.بازي بي نقص او در طول فيلم روان ويك دست است. همان قدر كه ببينده با درد او همراه مي شود،از او بدش مي آيد به خاطر تنها گذاشتن علي.

مسعود رايگان ماندگارترين پدر تاريخ را در سينما به تصوير مي كشد. ديدن سكانس تزريق پدر براي علي بدون حضور مسعود رايگان غير قابل تصور است.

رويا تيموريان به رغم حضور كوتاهش بسيار عالي واستثنايي است.مادري كه فرزندش را از خود رانده. خيلي سخت است بازي در اين نقش.يك حضور بي نظير.

از همه گفتيم.از محسن چاوشي نگفتيم.محسن چاوشي با آن صداي محسور كننده و ويران كننده خودش به اندازه داريوش مهرجويي در بي نظير شدن سنتوري نقش دارد. آهنگ هايي كه تماشا گر را ويران مي كند.وتا ابد در گوش ها خواهد ماند.ترانه هاي سنتوري شاهكار به تمام معنا ست.ترانه ها خود به تنهايي قصه فيلم را به تصوير مي كشند.ترانه هايي كه تاابد در تاريخ سينماي ايران ماندگار خواهند شد.

حيفم آمد از سنتوري بنويسم وبه سكانس هاي مورد علاقه ام اشاره نكنم.دو سكانس براي من خيلي تاثير گذار وزيبا بود.يكي سكانس عقد علي با هانيه داخل چادر بود وديگري سكانس پاياني فيلم كه علي موقع خواندن ترانه هانيه رامي بيند كه مثل هميشه تشويق مي كند بعد در پايان ترانه ديگر هانيه اي نيست.كه با علي همراه شود.يكي از اين سكانسها اوج شادي وديگر اوج غم علي سنتوري بود.

در پايان در مورد سنتوري بايد بگويم:سنتوري فيلمي است ماندگار درتاريخ سينما.ماندگاري كه نتوانست رنگ پرده

نقره اي را به خود ببيند.وحيف از اين فيلم بي نظیر که می تونست دیده بشه