سال 1334 طغرل افشار از منتقدين جدي سينما در مقاله اي با نام دورنماي فيلم فارسي اعلام كرد:سال1332براي فيلم فارسي سال مرض سال 1333سال احتضار وسال 1334سال مرگ اين سينما خواهد بود مگر اينكه پيشامدتازه اي آنرا نجات دهد(نقل به مضمون).فيلم فارسي مشكل بسيار بزرگي است كه سالهاي متمادي بر روي سينما ايران سايه افكنده واجازه قدرت نمايي به آن نمي دهد.سالهاي قبل از انقلاب سالهاي هنرنمايي فيلم فارسي بود .فيلمهايي كه مضمون هاي شبيه به هم آن هم از نوع آبكي داشت.وفقط جهت سرگرم كردن مردم ودر واقع كلاه گذاشتن روي سر آنها بود.به غير از معدود كارگردانان آن زمان مانند داريوش مهرجويي ،مسعود كيميايي ، بهرام بيضايي ،ناصر تقوايي وعلي حاتمي بقيه مشغول ساختن فيلمهاي آبگوشتي وبي در وپيكر بودند.وتيشه بر ريشه سينماي ايران مي زدند.گاه چنان اين فيلمها زياد مي شدند كه آثار بزرگ ومتفاوت سينما ديده نمي شدند.كه از آن جمله مهجور ماندن تعدادي از فيلمهاي ابراهيم گلستان بود.تا سالهاي سال موج فيلمهاي گنج قاروني وبي معني فضاي تاريكي را براي سينما رقم زده بودند.اگر قيصر مسعود كيميايي وگاو داريوش مهرجويي نبود چه بسا فيلمهاي درپيت پشت سر هم ساخته ميشد. ولي با ساخته شدن اين دو اثر موج نويي در سينما به راه افتاد.قيصر الگويي شد براي تقليد كارگردانان مختلف. سالها گذشت تا اينكه از سال 1363 توجهي جدي به سينما شد.كم كم فيلمهاي بزرگ ساخته مي شد.فيلمها در جشنواره هاي خارجي به نمايش در مي آمد ومورد توجه قرار مي گرفت.دهه 60 و70 دو دهه طلايي سينماي ايران بود.در سال 68 بود كه توجهات مطبوعات خارجي به سينماي ايران جلب شد ودر همان سالها بود كه فيلمهايي نظير ناخدا خورشيد،نار وني،عروس آتش،باي سيكل ران وخانه دوست كجاست ساخته شد ومورد توجه مطبوعات جهان قرار گرفت. همه به آينده سينماي ايران اميدوار بودند.تا اينكه در اواخر دهه هفتاد پديده اي با نام هجوم بازيگران جوان والبته نابازيگر به سينما ظاهر شد.بازيگراني كه به يقه خرگوشي ها معروف شدند.كم كم فيلمهاي جوانانه مورد توجه قرار گرفت وپشت سر هم فيلمهايي با اين موضوع ساخته شد.بسياري از اين فيلمها فقط با هدف گيشه ساخته شده بودند .بدون هيچ تفكري كه پشت سر آنها باشد.بازيگران جواني كه به مدد قيافه جذاب پرده سينما ها رابه تسخير خود درآورده بودند.وبر هيچ كس پوشيده نيست كه از ميان اين همه نابازيگر فقط تعداد اندكي چون بهرام رادان،حسام نواب صفوي،محمد رضا فروتن...بازيگر شدند وبقيه بعد از يك يا دو فيلم كه مورد توجه قرار نگرفت عطاي سينما را به لقايش بخشيدند.ولي همچنان فيلمهاي گيشه اي وتجاري بي مفهوم ساخته مي شد.كم كم مردم به اين نوع سينما عادت كردند.والبته استقبال مردم از اين نوع فيلمها كه صرفا جهت ديدن بازيگران مورد علاقه شان بود ونه چيز ديگر باعث شد نه تنها اين نوع فيلمها پايان يابند بلكه روز به روز بيشتر شوند.فيلمهايي باداستانهاي سطحي كه شعور مخاطب را دست كم گرفته بودند ساخته مي شد.شاهكارهايي!!!چون شورعشق،عروس خوش قدم،دختري به نام تندر وفيلمهايي از اين قبيل بدجور داشتند فضاي سينما را به تاريكي مي كشاندند.البته در اوايل فيلمها يك حسن داشتند وآن ارجينال بودن موضوع آن بود يعني اين فيلمها حاصل فكر خلاق كارگردانها ونويسندگان بود!!!!!! تا اينكه كار به جايي رسيد كه فيلمها درپيت قبل از انقلاب الگوي ساختن فيلمهاي جديد شد. عده اي هم با مقداري فسفر سوزاندن فيلمهاي هندي وخارجي را براي كپي كردن انتخاب كردند.كار به جاي رسيد كه بعضي ها همان عنوان قبلي خود را داشتند.البته در كنار اين مغز متفكرها!!!بزرگان همچنان فيلم مي ساختند.اما متاسفانه حضور دانشمندان!باعث خانه نشين شدن برخي بزرگان شد.بهرام بيضايي، ناصر تقوايي،فريدون گله((كه اين روزها سالگرد وفات اوست)) مورد بي توجهي وبي مهري قرار گرفتند.به خصوص فريدون گله كه جزو قدر ناديده ترين كارگدانان سينما ايران است.از آن سالها انگار موج فيلم فارسي سازي دوباره به راه افتاده است.واين نتيجه اي ندارد جز قهر مردم با سينما ودر نهايت ضربه ديدن فيلمها.جايي كه پرفروش ترين فيلم سال كلاه قرمزي وسروناز مي شودچه انتظاري از سينما مي رود.در واقع اين سينماي كودك بود كه با معصوميت وصداقت خود به داد سينما رسيد. فروش بعضي فيلمها به گاه حتي به زير ده ميليون مي رسيد.والبته مواردي داشتيم كه فيلم زير يك ميليون فروش مي كرد.فروش فيلم كنار رودخانه در سال 1384 نا قابل 500 هزار تومان بوده وفيلم مرد كوچك در سال1382 نا قابل 550 هزار تومانثبت شد.فروش را حال كرديد.اگر فيلمهايي چون آتش بس،مكس،مارمولك،كما نبودند سينما چه وضعي داشت خدا مي داند.البته بايد خدا را شكركه اين فيلمها در سالهاي مختلف ساخته شده وما هر ساله يك فيلم بالاي 500ميليوني داشته ايم. با اينكه در اين سالها ديدن فيلم فارسي ها اغلب با شكست مواجه شده اما نمي دانم چرا كارگردانان عزيز همچنان دست از سركچل اين گونه فيلمها بر نمي دارند وانگار تا زماني كه سينما را به زمين گرم نزنند وكشتي را به گل ننشانده اند دست بر نخواهند داشت.نمي دانم واقعا اين فيلمها با چه هدفي ساخته مي شود.بودجه هاي هنگفتي همچنان صرف ساخته شدن فيلمهاي بي پايه واساس مي شود.اخيرا هم موجي ديگر در كنار فيلم فارسي به راه افتاده وآن ساخته شدن فيلمهاي معنا گراي بي معناست.فيلمهايي كه با حمايت مراكز مختلف سينمايي ساخته مي شوندو البته با شكست مواجه مي شوند.انگار ديدن فيلمهاي معنا گراي موفقي مثل ناروني ديگر يك روياست.فيلمها با موضوعات شبيه به هم ساخته مي شوند ولي انگار نه انگار، كسي به اين فيلمها توجه نمي كند.متاسفانه سينماي معنا گرا كه جزو مقدس ترين وباارزش ترين ژانر هاست محلي شده اند براي تمرين وآموزش كارگردانان بي تجربه ونابلد..انگار سخن طغرل افشار در اين روزها معنا يافته و بايد منتظر ماند تا شايد اتفاقي بيافتد وپيشامدي تازه سينما را نجات دهد وگرنه بايد كم كم با سينما خداحافظي كرد.

الان حدود نيم ساعت هست كه آخرين قسمت سريال جواهري در قصر تموم شده.منم الان دارم ترانه مسافر مجيد خراطها رو گوش مي كنم و اوهاي اوهاي گريه مي كنم! بدجوري بغض كردم.شب پاييز،عصر جمعه و وداع با يكي از سريالهاي مورد علاقه ام باعث شده بدجوري افسرده بشم.راستش رو بخواين احساس مي كنم مطلب هاي قبليم خيلي جدي بود.به همين خاطرتصميم گرفتم توي اين پست راحت وخودموني بنويسم وبراي اولين بار هر چي كه توي دلم هست راجع به اين سريال بنويسم.جواهري در قصر به نظر من يكي از بهترين واستثنايي ترين سريالهايي بود كه تاكنون از تلوزيون پخش شده.راستش رو بخواين اونقدر سريالهاي جالب! به قول دوست عزيزم عليرضا سريالهاي بنجل از تلوزيون پخش شده كه واقعا ديدن يه همچين سريالهايي فوق العاده است وخيلي راحت مي شه اون رو به عنوان يك شاهكار ديد.پرطرفدارترين سريال تاريخ كره جنوبي بدجوري تركونده وطرفداران بيشماري رو به خودش جلب كرده.علاوه بر خود كره كشورهايي نظير چين،هنگ كنگ،تايوان،سنگاپور،تايلند،ژاپن وحتي شبكه بي بي سي انگليس وصد البته ايران مورد توجه قرار گرفته. بازي هاي جالب،كارگرداني فوق العاده،فيلمبرداري در مناظر زيبا،موسيقي تاثير گذار ودهها عوامل ديگر باعث شد تا جواهري درقصر بسيار ديدني باشد وضعفهاي اندك اون به چشم نياد.شايد تعداد بسيار كمي از سريالهاي ايراني همچون زيرتيغ وپس از باران ومسافري از هند توانسته بود اين جوري مخاطب رو به خودش جذب كنه وبيننده ها تا آخر اون رو با علاقه دنبال كنند.واين جاي تعجب هست جايي كه مردم با سريالي كه از يك تمدن وفرهنگ ديگري است اين جوري ارتباط برقرار كنند.البته نقاط فرهنگي مشترك بسياري ميان دو كشور ديده ميشد. عشق واحساست موضوعاتي هستند كه ايرانيها در اون سرآمد هستند چه زيبا در اين فيلم ديده مي شد.واقعاعشق ومحبت توي اين فيلم بسيار واقعي ديده مي شد وباور پذير بود.در عين حال نكته اي كه خيلي جلب توجه مي كرد اين بود كه اين سريال يكي از اخلاقي ترين سريالهاي خارجي بود.به طوري كه تقريبا تمامي قسمتهاي اين فيلم با كمترين مميزي ممكن از تلوزيون پخش شد كه البته جاي تعجب والبته تشكر از مديريت شبكه دو دارد.جايي كه حتي گاهي فيلمهاي ايراني نيز با مميزي روبه رو مي شوند دانستن اين موضوع كه اين فيلم زياد دچار مميزي نشده نشانه اي است از بالا بودن رعايت اخلاقيات در اين سريال .توجه به غذا،اخترام به بزرگتر حتي از طرف امپراطور وصميميت ميان افراد يك خانوادهاز ناكت جالب اين سريال بود.تقريبا مي شه گفت قسمت به قسمت اين سريال فوق العاده بود.همه چيز سرجاي خودش بود بدون هيچ گونه زوائدي.واقعا كدام يك از شخصيت هاي اين سريال را مي شد حذف كرد.همه چيز درست وحساب شده بودوالبته بسيار درست.سريال به شدت غافلگير كننده بود.زماني كه همه فكر مي كردن كار تمام شده ويانگوم به موفقيت رسيده باز مشكلي ديگر پيش مي آمد وهمه رو در گير خودش مي كرد.اتفاقات بسيار غير منتظره و به دور از هرگونه آب بندي بود.فيلم واقعا به موقع به پايان رسيد وهيچ چيز كش نيامد.فكر نكنم كسي موقع ديدن اين سريال حوصله اش سر مي رفت.حتي كساني كه جزو طرفداران اين سريال نبودند باز هم در مقابل اون نمي تونستند موضعي كاملا منفي به خود بگيرند.سريال به شدت مردمي واجتماعي بود وبا تمامي اقشار جامعه از تحصيل كرده تا بيسواد ويا با افراد از طبقات اجتماعي بالا واز طباقات پايين اجتماعي با اون ارتباط برقرار كرده بودند. كسايي رو مي شناسم كه به كمتر از فيملهاي هاليوودي رضايت نميدند ولي بدجوري با اين سريال درگير شده بودند.احساسات بالا در جاي جاي فيلم ديده مي شد.قسمت پاياني اين فيلم واقعا فوق العاده بود.وخيلي خوشحالم كه پايان فيلم شيرين بود.مطمئنم هيچ وقت از ياد فيلم دوستان پاك نمي شه.توي اين قسمت خوشبختي به معناي واقعي ديده شد.وبسيار جالب بود.نمي دونم شايد با گفتن اين جمله به من بخندين اما گاهي من موقع ديدن فيلم با خنده بازيگراش ناخودآگاه لبخند مي زدم وموقع گريه كردنشون بدجوري بغضم مي گرفت.باور كنيد حتي يه لحظه هم از فيلم غافل نشدم .اصلا اندك ضعفهاي فيلم رو متوجه نمي شدم .انگار خود زندگي بود.واقعا اين سريال بي نظير بود. انگار بازيگران جزو آشنايانمان بودند.هر چي بگم كم گفتم.بازيها واقعا استثنايي بود.باوركنيد گاهي وقتها از اون بانو چويي حرصم مي گرفت.اگه دستم بهش مي رسيد يه دونه مي خوابوندم زير گوشش!وقتي كه با شكست مواجه مي شد بدجور خوشحال مي شدم .ولي خوب وقتي از اون بالا افتاد بد جوري دلم براش سوخت.انگار يه چيز مهمي از سريال كم شد.بازي ساير بازيگران هم عالي بود.پادشاه بر خلاف ساير فيلم ها وسريال ها به خوبي به تصوير كشيده شده بود.افسر مين خيلي زيبا بازي مي كرد.واقعا آدم گاهي احساس مي كرد اون عاشق لي يونگ شده بود. بازي حسي وفوق العاده اي ازش ديديم.در مورد لي يونگ چيزي نگم بهتره.چون بي نقص وفوق العاده بود.آدم احساس مي كرد اون داره واقعا مي خنده يا گريه مي كنه بدون هيچ گونه بازي مصنوعي كه اتفاق بيفته.شايد اگر من جاي اون بودم تاآخر عمرم هيچ فيلم ديگري بازي نمي كردم تاخاطره اين بازي از ياد نره.راستش دلم مي خواست راجع به كارگرداني اين فيلم بنويسم واون رو به صورت جدي نقد كنم ولي خوب تصميم گرفتم براي اولين بار حرفهاي دلم رو به زبون بيارم وبنويسم.البته هر كاري كردم اون چه كه توي دلم بود رو بنويسم نشد كه نشد.پس فقط به يك جمله پاياني بسنده مي كنم.جواهري در قصر سريالي بود كه بدجوري توي دل همه جا باز كردوايكاش هيچ وقت تموم نمي شد.راستي من دنبال خريد سي دي كامل اين مجوعه هستم اگه مورد خوبي سراغ دارين كه بتونم اون رو از طريق اينترنت بخرم حتما بهم بگين ممنون مي شم.جتما بگین

يكي از بهترين سريالهاي تلوزيون بدون شك سريال فوق العاده مدار صفر درجه هست.سريالي كه به بررسي گوشه اي از تاريخ كشورعزيزمان ايران مي پردازد.كارگردان اين مجموعه حسن فتحي است كه علي حاتمي دوم لقب گرفته است.زماني كه سينما از غرب به ايران آمد بسياري از سينما دوستان تصميم گرفتندسينما را ايراني كنند.علي حاتمي يكي از اين عزيزان بود.او بادستمايه قراردادن سنت ها وحكايات ايراني فيلمهايي ساخت كه هر يك به تنهايي شاهكاري عظيم به شمار مي آمد.كيست كه ارزش فيلمهايي چون دلشدگان،سوته دلان،كمال الملك ويا مادر او را نداند.علي حاتمي بود كه با ساختن دلشدگان تاريخ موسيقي ايران را روايت كردوبا مادر احساسات ايراني را به زيبايي نشان داد.شاعرسينماي ايران لقبي است كه بسياري ازمنتقدان به علي حاتمي به حق اعطا كرده اند.همان طور كه خودش مي گفت او تارپود فيلمهايش را مي بافت وبا عشقي بي پايان فيلمهايش را براي ما مي ساخت.او عاشق سينما بود وتنها او بود كه براي ساختن فيلمش شهرك سينمايي ساخت كه تا به حال هيچ كدام از كارگردانان چنين كاري نكردند.اين در حاليست كه براي ساختن برخي فيلمهاي تاريخي قسمتي از آثار باستاني ما آسيب مي بينند.

حال پس نبايد به كسي خرده گرفت اگر علي حاتمي را يكي از ستون هاي سينماي ايران دانست كه هيچ گاه از ذهن ها فراموش نخواهد شد.متاسفانه در اين سالها سينماي ايران به موضوعات غربي علاقه بسيار نشان داده وفيلمها به جاي اينكه وسيله براي تبليغ فرهنگ ايراني باشند مكاني براي تبليغ فرهنگ غربي شده است.سنت هاي ما انگار در سينما به فراموشي سپرده شده است. اين تاسفي بزرگي است براي ما.در كره جنوبي برنامه اي در نظر گرفته شده تا فرهنگ وتاريخ اين كشور از طريق سينما به جهانيان عرضه بشود. وچه خوب اين كار انجام شده است.نمونه بارز آن سريال جواهري در قصر است.سازندگان اين اثر با هوشمندي و با ارائه يك فيلم حرفه اي وجذاب گوشه اي از تاريخشان را به كشور هاي ديگر نشان مي دهند.واين از برنامه ريزي صحيح آنان خبر مي دهد.والبته نشان از تاثير عميق سينما بر زندگي مردم.حال فيلمسازان ما به جاي استفاده از اين ابزار كارآمد براي معرفي آيين ايراني ومعرفي آن به جهانيان مكاني شده است براي رواج غرب گرايي.در حال حاضر به جز معدودي چه كسي به سينماي ايران اهميت مي دهد.اگر عزيزاني چون حسن فتحي يا بهمن فرمان آرا ويا عده اندكي ديگر كه نامشان را در ذهن ندارم دست از كار بكشند بايد تاسف خورد به سينما وبايد فاتحه سينماي ايراني را خواند.نكته تاسف برانگيزتر اين است كه عده اي مي خواهند مثلا براي سينماي ايراني كاري كنند ولي بدتر كار را خراب مي كنند وباعث مي شوند همين زحمت ها وتلاش ها هم به هدر بروند.ما در فيلمي كه ادعامي كند بيانگر سنت هاي ايراني است چيزهايي مي بينيم كه باعث تعجب وناراحتي است.در يكي از فيلمها يكي از نقش هاي اصلي كه يك حاجي بازاري است ونماد يك فرد اصيل ايراني كارهايي مي كند كه واقعا برق از كله انسان مي پرد.او در اين فيلم تمام آمريكايي ها را جاسوس مي پندارد وبه همه مشكوك است.او صداي كلفت ونخراشيده اي دارد.كاركردن زن را باعث خجالت خود مي داند والبته اصلي ترين دليلش اين است كه ديگران در موردم چه مي گويند.در فيلم مي بينيم كه دختر اين حاجي كه به تنهايي مسافرت رفته هر ده دقيقه يك بار بايد به خانه زنگ بزند واطلاعات لازمه را ارائه دهد .واقعا چند نفر از ايراني ها اين گونه اند.به غير از افرادي معدود آن هم در مناطق دور افتاده كشور كداميك از ايراني ها چنين رفتاري دارند.آيا مردان ايراني اين چنين صداي ترسناكي دارند.واقعا جاي تعجب است كه سازنده اين فيلم كه يكي از بهترين ها ودلسوزترين كارگردانان سينماست چنين فيلمي را به عنوان فيلم ايراني نشان مي دهد.براي ساختن فيلمهايي چون شبهاي برره هزينه هاي بسياري صرف مي شود اما انگار هزينه كردن براي ساختن فيلمهاي تاريخي اصراف است.چرا ما نبايد فيلمهايي با موضوع مولوي،سعدي،نظامي،زكريا رازي و...را در سينما نداشته باشيم.چرا ما نبايد گذشته ايران را بسيار كم در سينما ببينيم.واقعا بايد مزخرفاتي چون 300 ويا پريسپوليس ساخته شود تا ما به فكر اعتراض بيافتيم وتازه يادمان بياد كه تمدني بزرگ داريم.بيانيه صادر كنيم وكنفرانس برگزار كنيم.بعد از مدتها بالاخره يكي يادش آمد كه مي توان شاهنامه را به تصوير بكشد كه اي كاش يادش نمي آمد.واقعا كمدي مضحك چهل سربازدر شان فردوسي است.بيچار فردوسي اگر مي دانست چه بلايي سر شاهكارش مي آيد بي خيال سرودن شاهنامه مي شد.رستم با چشمهاي سبز كه تابلو است از لنز استفاده شده آياخنده دار وتاسف بار نيست.آيا نمي شد از توانايي هاي داريوش ارجمند به خوبي استفاده كرد.آيا تنها باجلوه هاي ويژه مي توان فيلمي عظيم ساخت.واقعا چند نفر مي شناسيد كه نه از روي بيكاري بلكه از روي علاقه چهل سرباز را ببيند. با آن همه هزينه آيا نمي شد يك فيلم بهتر ساخت. ديگر سالهاست كه عادت كرديم روستاييان كه مردمي بسيار شريف به شمار مي آيند در فيلمهاي مان افرادي نشان دهيم كه به كلي از فرهنگ دورند.وافراد با كلاس وشهرنشين آداب اجتماعي بهشان ياد مي دهند.چند فيلم وجود دارد كه درآن شخصيت روستايي ويا فقير عاشق يك شهري مي شوند ويكي از دوستانش كه بسيار باكلاس والبته شهر نشين بوده به او حرف زدن ،راه رفتن ويا غذا خوردن ياد مي دهد وما نيز به آنها خنديده ايم.آيا اين ها تاسف بار نيست.نوجوانان از خانه فراري وصد البته بيكاران وبزهكاران همه شهرستاني اند.جديدا هم مد شده در فيلمها افراد با كلاس مانند پزشكان كروات جزو لباس هايشان شده است.نمي دانم تا كي مي خواهيم خودمان را تخريب كينم ودست بياندازيم.كي خواهيم ديد كه بالاخره سنت هاي ايراني در فيمهاي مورد تمسخر واقع نشوند .تقاضايي كه بنده از اين دوستان دارم اين است كه حداقل اگر به فكر ايراني كردن فيلمها نيستند لااقل آنرا مسخره نكنند وگرنه بايد ...

یه عکس بسیار زیبا تو ادامه مطلب هست حتما ببینین.

بهترین کارگردان سینمای ایران کیست؟

۱-داریوش مهرجویی۳۲.۷درصد

۲-بهرام بیضایی۱۰.۹درصد

۳-عباس کیارستمی۱۰.۹درصد

۴-ابراهیم حاتمی کیا۱۰.۹

۵-مسعود کیمیایی۹درصد

۶-مرحوم علی حاتمی۹درصد

۷-محمد حسین لطیفی۷.۲درصد

۸-کمال تبریزی۳.۶درصد

۹-مرحوم ملاقلی پور۳.۶درصد

۱۰-مجید مجیدی۱.۸درصد

در اینجا براتون تیزر تبلیغاتی از ابراهیم حاتمی کیا براتون می ذارم-تیزر تبلیغاتی که برای شرکت سمند ساخته شده.ببخشید یه کمی قدیمیه ولی خیلی جالبه برای اونا که ندیدن!

تیزر ابراهیم حاتمی کیا